اغلب تازه‌کارها فکر می‌کنند سریع‌تر بودن یعنی گاز بیشتر. در واقع، بخش بزرگی از زمان دور در همان چند ثانیه‌ای ساخته می‌شود که ترمز می‌گیرید، پیچ را می‌زنید و دوباره گاز می‌دهید. در این مطلب، تکنیک‌های پایه‌ی ترمز و گاز را مرحله به مرحله می‌بینیم.

کارتی که با سرعت از کنار حاشیه‌ی قرمز و سفید پیست می‌گذرد
عکس: Goh Rhy Yan gryshoots، ویکی‌مدیا کامنز (CC0)

۱. اول، پدال‌ها را بشناسید

قبل از شروع سانس، با پایتان گاز و ترمز را امتحان کنید. در بیشتر کارت‌ها پدال‌ها حساس‌اند و ترمز روی چرخ‌های عقب عمل می‌کند (یک دیسک ترمز روی محور عقب). پس ضربه‌ای و ناگهانی فشار ندهید؛ پدال را نرم فشار بدهید و نرم رها کنید. بیشتر لغزش‌های اولیه از ترمز یا گازِ ناگهانی است.

۲. ترمز را در مسیر مستقیم بگیرید

ترمز اصلی را قبل از پیچ و در حالتی بگیرید که فرمان صاف است. اگر هم‌زمان با ترمز محکم فرمان را زیاد بچرخانید، کارت به جای پیچیدن مستقیم می‌رود یا می‌چرخد. ترمز وسط پیچ هم سرعت را از بین می‌برد و کارت را ناپایدار می‌کند. یک اصل ساده: «اول ترمز، بعد پیچیدن».

۳. نقطه‌ی ترمز ثابت داشته باشید

یک نشانه‌ی ثابت کنار پیست پیدا کنید: مخروط، تابلو، لاستیک، لبه‌ی دیوار یا خط روی آسفالت. هر دور از همان نقطه ترمز را شروع کنید. وقتی نقطه ثابت باشد، می‌توانید از دوری به دور دیگر مقایسه کنید که تغییر کدام قسمت جواب داده است. فقط یادتان باشد نقطه‌ی ترمز مناسب به چسبندگی سطح، دما و حال کارت بستگی دارد؛ اگر شرایط عوض شد، نقطه را هم دوباره بررسی کنید.

۴. کم‌کم ترمزتان را عقب‌تر ببرید

  • اگر همیشه با سرعت بالا به پیچ می‌رسید و کارت بیرون می‌رود، زودتر ترمز بگیرید.
  • اگر کارت موقع رسیدن به پیچ کاملاً آرام و جاافتاده است و منتظر می‌مانید تا فرمان بدهید، نقطه‌ی ترمزتان زود است؛ کمی دیرترش کنید.

یک اشتباه رایج این است که «هر چه دیرتر ترمز کنم، سریع‌تر می‌شوم». در کارت، که تعادل ساده و جرم کمی دارد، ترمز بسیار دیرهنگام شما را مجبور می‌کند تا داخل پیچ هم ترمز بگیرید؛ این هم سرعت وسط پیچ را می‌گیرد و هم خروج را خراب می‌کند. بهتر است ترمز را کمی زودتر و محکم‌تر در مسیر مستقیم بگیرید، با سرعت کمتر وارد شوید و با سرعت بیشتر بیرون بیایید.

۵. ترمز لبه‌ای؛ تکنیکی برای بعد

«ترمز لبه‌ای» (trail braking) یعنی بعد از شروع پیچیدن، فشار ترمز را کم‌کم و ملایم رها کنید، نه ناگهانی. این کار کمک می‌کند جلوی کارت به داخل پیچ بنشیند و راحت‌تر بچرخد. در عین حال مهارت ظریفی است: اگر زیاد ترمز را نگه دارید، کارت می‌لغزد. برای تازه‌کارها بهتر است اول ترمز مستقیم را کاملاً یاد بگیرند. بعد از آن می‌توانند آهسته این تکنیک را امتحان کنند.

۶. گاز را در خروج تدریجی بدهید

بعد از رأس پیچ و وقتی فرمان نزدیک به باز شدن است، پایتان را نرم روی گاز بگذارید و کم‌کم فشار را بیشتر کنید. گاز زودهنگام و محکم کارت را به بیرون می‌لغزاند؛ گاز دیر هم سرعت را در مسیر مستقیم کم می‌کند. سرعت خروج تا آخر مسیر مستقیم بعدی با شما می‌ماند، پس خروج تمیز یعنی دور سریع‌تر.

۷. دو دست روی فرمان، چشم به جلو

  • دو دست روی فرمان: فرمان کارت در سرعت لرزش دارد؛ نگه‌داشتن آن با دو دست کنترل را بیشتر می‌کند. دستکش (اگر دارید) هم چنگ‌زدن را بهتر می‌کند.
  • نگاه به جلو: کارت همان‌جایی می‌رود که نگاه شما می‌رود. به رأس پیچ، بعد به خروج و بعد به پیچ بعدی نگاه کنید، نه به لاستیک جلوی کارت. سرتان را فقط وقتی بچرخانید که می‌خواهید سبقت بگیرید یا کارتی کنار شماست.
  • نلغزانید: لغزاندن کارت (دریفت) هم کند است، هم خطرناک: ممکن است پیست را ببندد یا باعث تصادف شود.

۸. سبقت و رانندگی در ترافیک

سبقت را فقط وقتی بگیرید که جا و فرصت امن دارید، ترجیحاً در قسمت‌های مستقیم. اگر راننده‌ای می‌خواهد از شما سبقت بگیرد، با ملایمت و در اولین فرصت کنار بروید. عجله و تهاجم نه تنها سریع‌تر نمی‌کند، بلکه ریسک تصادف را بالا می‌برد. اگر کسی با رانندگی تهاجمی شما را ناراحت کرد، تحت‌تأثیر قرار نگیرید و روی دور خودتان تمرکز کنید.

تمرین پیشنهادی برای یک سانس

  1. دورهای اول را آرام بروید و نشانه‌ها را پیدا کنید.
  2. برای هر پیچ یک نقطه‌ی ترمز تعیین کنید.
  3. هر دور فقط یک متغیر (نقطه‌ی ترمز یا خط یا زمان گاز) را تغییر بدهید.
  4. به‌جای سرعت، به یکنواختی دورها فکر کنید.

بخش مهم یادتان باشد: هدف اصلی لذت بردن و امن ماندن است. اگر جایی ترسیدید، پایتان را از گاز بردارید.

مسیر درست داخل پیچ را در خط مسابقه در کارتینگ توضیح داده‌ایم.

اگر دوست دارید این نکته‌ها را روی پیست امتحان کنید، سانس خالی را ببینید و رزرو کنید.

منابع

این مطلب بر پایه‌ی منبع‌های زیر و با نوشته‌ی خودمان تهیه شده است: