در پیست کارتینگ، راننده‌ها نمی‌توانند با هم یا با مسئول پیست حرف بزنند؛ صدای کارت و کلاه ایمنی اجازه نمی‌دهد. به همین دلیل همه‌چیز با پرچم‌ها و چراغ‌ها گفته می‌شود. دانستن معنی پرچم‌ها هم کار شما را در پیست ایمن‌تر می‌کند و هم کمک می‌کند هوشمندانه‌تر برانید.

مسئول پیست که با پرچم زرد به رانندگان علامت می‌دهد
عکس: BWard 1997، ویکی‌مدیا کامنز (CC BY 4.0)

یک نکته‌ی مهم: بیشتر پرچم‌ها در همه‌جای دنیا معنی مشترکی دارند، اما هر پیست ممکن است فقط بعضی را به کار ببرد یا برخی را کمی متفاوت تعریف کند. توضیح اولیه‌ی پیش از سانس همیشه ملاک است.

پرچم سبز: راه آزاد است

یعنی سانس شروع شده یا پیست امن و آزاد است. می‌توانید با سرعت عادی برانید.

پرچم زرد: احتیاط

یعنی جلوتر خطری هست؛ مثلاً کارتی ایستاده، چرخیده یا چیزی روی پیست است. در این حالت سرعت را کم کنید، سبقت نگیرید و آماده‌ی ایستادن باشید. اگر پرچم زرد دیدید و هنوز نمی‌دانید دقیقاً چه خبر است، هر چه آرام‌تر برانید بهتر است.

پرچم آبی: بگذارید راننده‌ی سریع‌تر رد شود

یعنی کارتی سریع‌تر پشت سر شماست. در اولین فرصت مناسب، بدون حرکت ناگهانی، کمی کنار بروید و بگذارید رد شود. سعی نکنید جلوی او را ببندید؛ در بیشتر مواقع به ضرر خودتان تمام می‌شود، چون رانندگی ایمنی را به هم می‌زند.

پرچم قرمز: فوراً بایستید

یعنی پیست ناامن است و سانس متوقف شده؛ مثلاً حادثه‌ای رخ داده. بدون تعلل، با احتیاط و آرام ترمز کنید و بایستید. تا مسئول پیست دستور حرکت نداده، حرکت نکنید.

پرچم سیاه: به پیت برگردید

یعنی رانندگی شما خطرناک بوده یا قوانین را رعایت نکرده‌اید. باید به محل توقف (پیت) برگردید و با مسئول پیست صحبت کنید. معمولاً این پرچم بعد از چند تذکر داده می‌شود، پس اگر پرچم‌های قبلی را رعایت کنید به آن نمی‌رسد.

پرچم سفید: یک دور باقی مانده

در بعضی پیست‌ها پرچم سفید یعنی آخرین دور شروع شده است. می‌توانید تمام تلاشتان را بکنید، اما ایمنی هنوز اولویت اول است.

پرچم شطرنجی: پایان سانس

یعنی سانس تمام شد. آخرین دور را آرام ادامه بدهید، وارد مسیر خروج (پیت) شوید و تا وقتی کارت کامل نایستاده و اجازه نگرفته‌اید، کمربند را باز نکنید و پیاده نشوید.

چراغ‌ها و کنترل از راه دور

بعضی پیست‌ها به‌جای پرچم، چراغ‌های رنگی کنار مسیر دارند که همان معنی‌ها را می‌دهد. در بسیاری از پیست‌ها کارت‌ها به کنترل از راه دور هم وصل‌اند و کارکنان می‌توانند هر کارت را (در صورت نیاز) کند یا متوقف کنند. پس اگر ناگهان کارت کند یا ایستاد، به خودتان شک نکنید و دستورهای مسئول پیست را دنبال کنید.

چند قانون که همیشه درست است

  • به مسئول پیست و پرچم‌ها نگاه کنید؛ هر چه دید، همان‌طور واکنش نشان بدهید.
  • اگر مطمئن نیستید، سرعت را کم کنید و در صورت نیاز از مسئول کمک بخواهید.
  • کارتینگ ورزش «بدون تماس» است. به کارت دیگران نزنید.
  • سبقت را فقط در جای مناسب و امن، ترجیحاً در مسیر مستقیم بگیرید.

برای قوانین کامل‌تر، مطلب قوانین ایمنی کارتینگ را هم بخوانید.

اگر دوست دارید این نکته‌ها را روی پیست امتحان کنید، سانس خالی را ببینید و رزرو کنید.

منابع

این مطلب بر پایه‌ی منبع‌های زیر و با نوشته‌ی خودمان تهیه شده است: